خود كه آن را نوبه مىناميدند ، مشاركت داشتند . در تمام اين مدت ، پذيرايى فراوان از سوى قصر براى مردم از همه طبقات سرازير بود و هدايا و لباس‌هاى فاخر ميان سپاهيان و اهالى و صاحب منصبان توزيع مىشد . در آخرين روز جشن دستور داده شد تا سپاهيان خياله و ديگران در يك موكب بزرگ و در حالى كه توپ‌ها در جلوى آنان بود ، در خيابان‌ها رژه بروند . تصور مىكنم اين اولين مورد رژه در نوع خود در مكه بود . شريف به اين مقدار اكتفا نكرده از زنان شهر و باديه خواست تا در يك جشن عمومى شركت كنند كه در آن نوازندگان مىنواختند و از طرف قصر ، از همهء كسانى كه حاضر بودند ، پذيرايى صورت مىگرفت . اين جشن هم سه روز ادامه يافت و هداياى فراوان و لباس‌هاى فاخر توزيع شد . قصر عرفه دامنهء اين شكوه خواهى و ابهت‌گرايى او به آنجا رسيد كه اراده كرد تا در عرفات قصرى براى خود بسازد ، چيزى كه تا آن زمان بىسابقه بود و بعد از وى هم كسى دست به اين كار نزد . او اين بنا را ساخت و پايه‌هاى آن تا سال 1377 در حاشيهء جبل‌الرحمه ديده مىشد . شريف به عمران و آبادى توجه ويژه داشته ، نسبت به بهبود وضعيت خيابان‌ها ، توسعهء آنها و ايجاد خيابان‌هاى جديد ، فعاليت كرد . در زمان وى ، وزيرش ريحان ، زاويه حداد را كه معروف و در مدخل اجياد بود بنا كرد و وقفيات زيادى از كتاب‌هاى سودمند براى آن مقرّر نمود . « 1 » اين زاويه در توسعهء خيابان در زمان ملك سعود از ميان رفت . از جملهء كارهاى وى كه تاريخ گزارش كرده است ، عزل « شبندر » رئيس التجار به نام حسن النايته و نصب احمد القارى به جاى وى آن هم ، در ازاى گرفتن چهار هزار ريال

--> ( 1 ) . خلاصة الكلام ، ص 221 .